Mark Vicente

 Mark Vicente - reżyser, reżyser zdjęciowy

Urodził się w Afryce, w Johannesburgu, w1965 roku. Jego ojciec jest radiowcem, matka dyplomatką. Jako dziecko, podróżował po całym świecie i mieszkał między innymi w Portugalii, Brazylii, Kanadzie i w Stanach Zjednoczonych. Zanim odnalazł swoją życiową pasję, przejął pałeczkę po swoim dziadku, który był właścicielem agencji reklamowej. Jako czteroletnie dziecko, zrobił swoje pierwsze zdjęcie i wkrótce odkrył swój talent do tworzenia wizualnych opowieści. To go doprowadziło do ”profesjonalnej” decyzji. W wieku 13 lat zdecydował, że będzie filmowcem.

Po ukończeniu szkoły średniej w Południowej Afryce (gdzie uczono go, ze biały człowiek odkrył Afrykę) zapisał się do Szkoły Teatralnej Wits’a. Studiował kinematografię, sztuki sceniczne, projektowanie oświetlenia scenicznego, produkcję radiową i telewizyjną, oraz  muzyczną. Lecz ku swemu niezadowoleniu musiał on również uczęszczać na zajęcia z tańca i sztuki, wydawać z siebie dziwne pierwotne dźwięki na zajęciach ze śpiewu. Protestując, oświadczał wszem i wobec, że chce zostać jedynie filmowcem (w owym czasie nosił rajstopy). Nie zdawał sobie wówczas sprawy ze tego, ze te niechętnie przez niego nabywane umiejętności przydadzą mu się w przyszłości, jako reżyserowi.

Po ukończeniu Steadicam i pracy jako operator kamery w Apartheidzie w Południowej Afryce, kontynuował kręcenie teledysków i reklam. Po raz pierwszy miał wtedy przełom jako reżyser zdjęciowy w musicalu Sarafina z Whoopi Goldberg w roli głównej. W 1992 roku dostał szansę pracy w Hollywood, przy filmie  Diseya pt.  Fatherhood z Partickiem Swayze. Podekscytowany i podenerwowany, znalazł się w ekipie jako najmłodszy, 26 letni wówczas kinematograf, pracując nad wielką wysokobudżetową produkcją.

Nigdy nie wyjechał już ze Stanów i przez ponad 8 następnych lat, zbierał doświadczenie robiąc zdjęcia do kolejnych 14 filmów.. Mimo że wizualna interpretacja przedstawianych mu przez reżyserów opowieści była niezwykle interesująca, uznał, że ten temat pozostawia wiele do życzenia.  Był przekonany, że opowieści o wielkości, mają takie same szanse być sukcesem zarówno finansowym jak i powodować wielkie zainteresowanie, co tematy gwałtów, napaści, rabunków i skandali tak ukochanych przez tą gałąź przemysłu, doszedł do wniosku, że nikt nie produkował opowieści o rzeczach, które jego samego głęboko poruszały.

W roku 2000, kierowany twórczą desperacją, zdecydował, że najwyższa pora zrealizować swoje przeznaczenie, jako reżyser. Rozpoczął reżyserowanie i kręcenie zdjęć do reklam i filmów dokumentalnych, które odzwierciedliły jego niepoprawne politycznie poczucie humoru. Film dokumentalny Where Angels Fear To Tread, wyprodukowany przez Lindę Evans, poruszający organizacje religijne i obrazujący jak daleko człowiek może się posunąć w poniżaniu mniejszości, a w szczególności kobiet, w imię Boga.

Film What the bleep do we know jest jego najnowszym projektem, a jego sukces jest naprawdę godny podziwu. Spełniło się też marzenie Mark’a o stworzeniu dzieła, które porusza i inspiruje.
Obecnie Mark pracuje nad kilkoma jeszcze projektami skierowanymi na badania nad tajemniczymi, refleksyjnymi oraz niezwykłymi zjawiskami. Przygotowuje on zdjęcia do filmu Bednig Time wysokobudżetowy thriller, który porusza kwestie jasnowidzenia, reinkarnacji i podróży w czasie i oczywiście zdrową dawkę nauki z pogranicza.